“Miden mi duyguların mı acıktı?” sorusu beslenme psikolojisinde en sık karşılaştığımız konulardan biridir. Her yeme isteği açlıktan doğmaz; bazen gerçekten midemiz değil zihnimiz bir şey ister. Yoğun bir günün ardından rahatlamak için, canımız sıkıldığında oylanmak için, üzgün olduğumuzda kendimizi teselli etmek için ya da alışkanlıktan mutfağa girebiliriz.
- Gerçek Açlık ve Duygusal Yeme Ayrımı: Üstelik o anda gerçekten aç olup olmadığını fark etmek bile zor olabilir; çünkü yemek sadece enerji sağlamakla kalmaz, bazen kısa süreli bir rahatlama da sağlayabilir.
- Kendinize Kızmayın: Buradaki mesele kendine “bunu neden yedim?” diye kızmak değil, bir sonraki sefer o isteğin geldiği anda birkaç saniye durup kendine “şu an gerçekten aç mıyım yoksa başka bir duyguyu mu doyurmaya çalışıyorum?” diye sormaktır.
- Farkındalık ve Yönetim: Çünkü duygusal yeme fark edildiğinde yönetilmeye başlanabilir; ama fark etmeden sadece kendini kısıtlamak çoğu zaman aynı döngünün tekrar edilmesine neden olabilir.